როცა ძალიან მოგენატრები

“სადღაც ავცდით ერთმანეთს დახლართულ ლაბირინთში და სხვადასხვა სივრცეში მოვხვდით. ეტყობა ადამიანური ხუთი გრძნობა საკმარისი არაა იმისთვის, რომ ერთმანეთის სივრცეს მივაგნოთ.”
– ჯემალ ქარჩხაძე

 

ადამიანთა უმრავლესობას გვგონია, რომ სწორად ვიქცევით და ცხოვრების ამა თუ იმ ეტაპზე სწორ მხარეს სიარული ვამჯობინეთ, სინამდვილეში ჩვენ ამის დაჯერება ვარჩიეთ მხოლოდ და არავინ იცის, სწორია ეს გზა თუ არა… ან იქნებ საერთოდაც არ არსებობს “სწორი” და “არასწორი”?! ისევე როგორც “კარგი” და “ცუდი”, ვინ იცის…

ჩვენ ერთმანეთს უკვე ვიცნობდით და ეს გზაც ოდესღაც გავიარეთ, ოდესღაც ერთმანეთიც ასევე დავკარგეთ, როგორც – დღეს… არსებობენ ურთიერთობები მომავლის გარეშე, ურთიერთობები, რომელთა მთავარი გმირები კვლავაც და კვლავაც დაკარგავენ ერთმანეთს, სანამ ეს სამყარო იარსებებს… მათ ერთად ყოფნა არ შეუძლიათ, თუმცა ყოველთვის ეყვარებათ ერთმანეთი, ყოველთვის გაიხსენებენ იმ ერთ დღეს და დაელოდებიან სხვა შეხვედრას, იქნებ და ოდესმე…

9397344478_ccf77caffc_z

მე კვლავაც გიცნობ და შენც ისევ გაგახსენდება ჩემი გამოხედვა, ჩემი გაბრაზება და ღიმილი როგორც ახლა, აქ, ამ სამყაროში… და მაინც, მე ისევ არ მაქვს პასუხი, რა მოხდება, თუ ჩვენ შეხვედრას ვერ შევძლებთ?!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s