როცა ის ბრუნდება

“მონატრება დროითი კი არა სივრცითი ფენომენია, შესაძლოა ადამიანი მთელი თვე ვერ ნახო, მაგრამ თუკი ის სადმე წავა და მასთან შეხვედრის ალბათობა ნულს გაუტოლდება, პირველივე დღეს მოგენატრება.” მ. მამარდაშვილი

 

ჩვენი სივრცეების გადაკვეთის დღიდან ბევრჯერ გაუტოლდა ჩვენი შეხვედრის ალბათობა ნულს და მე მენატრებოდი. მე მენატრებოდი მაშინაც, როცა ალბათობა ნული აღარ იყო და ვგრძნობდი, აქვე სადღაც, რამდენიმე ქუჩის მოშორებით გეძინა, ჭამდი, მუშაობდი და გიყვარდა, ბრაზობდი, გიხაროდა და სხვას ადანაშაულებდი, რომ შენი არ ესმოდა.

ყოველი მონატრების შემდეგ იყო დაბრუნება, მერე შეხვედრის ბედნიერება… ბედნიერება, რომ ისევ ერთ სივრცეში ვარსებობთ და მიუხედავად იმისა, რომ შეხვედრის ალბათობა შეიძლება ისევ ნული გახდეს, რომელიმე ჩვენგანი მაინც დაბრუნდება.

41a068316b6d5298660d8ffffa7ab756

აღარ მაშინებს აეროპორტები და სადგურები, რადგან მე აღარ გემშვიდობები… შენ დაბრუნდები, ყოველთვის როცა მომენატრები, შენ ჩემთან დაბრუნდები და ასე, in perpetuum…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s